Paniek en haast-Pakistaanse cricket deze dagen

Mohammad Yousaf

Niemand kan het talent en de kalmte die Yousaf kan brengen aan een kant in de wereld te ontkennen, laat staan ​​Pakistan. Zijn record spreekt voor zich. Het was een erg moeilijke beslissing, dat de PCB heeft in AXING en bestraffen 7 van de senior leden van het cricketteam. Zij moeten zijn verplaatst. Nou, ze aan, maar probeerde kon niet vasthouden aan wat ze begonnen. Een verlies en krijgen ze terug naar hun oude methoden, paniek en haast. Zij slagen er niet in te zien dat hun systeem nog niet op het merk waar ze produceren spelers die beter zijn in training, fitness, wedstrijd praktijk, vaardigheden ed dat ze kunnen worden geplukt en alongwith stuurde het team van de binnenlandse circuit. Pakistan is een van de zeer ongelukkige landen in de cricket wereld waar de eerste interactie die een speler krijgt van de internationale wedstrijd is in de internationale wedstrijd zelf. Hun trainingen zijn traditionele, hun team gesprekken gematigd zijn, is de toepassing minderwaardig. De haastte zich terugroepen van Yousaf versterkt alleen de notie van een criticus dat de Pakistaanse cricket is iets anders dan in de goede richting. Het geeft een indruk van een plank onder crises, een team onder grote paniek en ernstig gebrek aan wanbeleid. Het was erg bewonderenswaardig van Butt in zijn jonge honden terug, ondanks het zware verlies voor hij weet dat het een team onder leiding van de wederopbouw proces en het kost tijd. Wat lijkt uit te maken in Pakistan cricket, alleen is het wint. Ze vergeten voor het team ontwikkeling van merken en hoe de jongeren zijn de vormgeving tot voor de toekomst. Hun doelen zijn niet op lange termijn, maar wedstrijd of een serie gebaseerd. Dat ze nodig hebben om langs te komen en dat de teams niet worden gebouwd door overhaaste beslissingen, maar alleen een goed systeem kan zorgen voor een goede spelers en dus een goed team te realiseren.

Geschreven door Razi Bilal